Lokaal en mkb-gericht inkopen bieden niet de beste prijs-kwaliteitsverhouding

9 mrt

Onderzoek naar de mate waarin publieke organisaties lokaal en mkb-gericht inkopen.

Lokaal en mkb-gericht inkopen zijn actueel in de publieke sector. De politiek ziet graag dat de lokale mkb’ers de overheidscontracten winnen. De Gids Proportionaliteit biedt verschillende opties om lokaal aan te besteden. Zijn die mogelijkheden echter ook te verantwoorden?

Oog voor het lokale mkb
Inkopers gebruiken de termen lokaal en mkb door elkaar, al hebben ze verschillende definities. Lokaal gaat over de gemeente, de provincie, het waterschap of het verzorgingsgebied van de desbetreffende organisatie. Omliggende verzorgingsgebieden worden hier ook wel eens in betrokken. Zo betrekken gemeenten in hun definities vaak randgemeenten, terwijl een provincie dat niet snel zal doen. Wat onder het mkb valt, hangt ook af van wie je het vraagt. Volgens het CBS werken bij mkb-bedrijven minder dan 250 medewerkers. Sommige gemeenten maken ook weer onderscheid tussen ondernemers en kleinbedrijf. Als de definities in het inkoopbeleid ontbreken, leidt dit tot onduidelijkheid bij lokale ondernemers.

Opzet van het onderzoek
In november 2017 onderzocht AevesBenefit samen met Donald ten Hagen (student Haagse Hogeschool) de mate waarin publieke organisaties lokaal en mkb-gericht inkopen. Met deskresearch is gekeken hoeveel organisaties lokaal en/of mkb-gericht inkopen in het inkoopbeleid hebben opgenomen. Daarnaast zette AevesBenefit een enquête uit. Aanvullend aan de enquête zijn er 12 diepte-interviews afgenomen.

Het artikel biedt inzicht in de organisaties die lokaal en/of mkb-gericht inkopen, hun motivatie hiervoor en de effectiviteit van dit beleid.

Lees het artikel hier.

Over de auteurs

Donald ten Hagen is afgestudeerd op het onderzoek naar lokaal en/of mkb-gericht inkopen in de publieke sector aan de Haagse Hogeschool.

Wim Nieland MSc MBA is Directeur Publiek bij inkoopadviesbureau AevesBenefit.