Blog: Mijn eerste (acht)baan vol ups en downs

8 sep 2016
Wow, 6 maanden later sinds ik met mijn eerste baan als recruiter begon: wat gaat de tijd snel! Ik herinner mijn eerste werkdag nog heel goed. Ik was natuurlijk veel te vroeg en enorm zenuwachtig, want het echte leven was begonnen.

Ik kreeg mijn eigen bureautje en leerde al mijn nieuwe collega’s kennen. Daarnaast was er taart, wat natuurlijk goed in de smaak viel. Van nature ben ik een kat-uit-de-boom-kijker, dus de eerste dagen heb ik voornamelijk geobserveerd en de dingen op mij af laten komen. Ik kreeg een enorm boek in mijn handen geduwd om mijn kennis over inkoop (de branche waarin ik werk) te vergroten. Of beter gezegd om mij een kickstart te geven, aangezien ik letterlijk niets van inkoop wist. Nu, 6 maanden later, zie ik al een enorm verschil.

Wat is het een achtbaan geweest! In mijn eerste week mocht ik direct al mensen searchen en benaderen. Ik begon met het opstellen van vacatureteksten en de markt in kaart te brengen. Elke dag zette ik stappen in mijn ontwikkeling van starter naar een zelfstandig opererende junior. Hier spelen mijn leermomenten een grote rol in. Zo werd ik erop geattendeerd dat het belangrijk is om eerst de drijfveren en ambities van mijn gesprekspartners te achterhalen, voordat ik mijn eigen doel kenbaar maak. Daarnaast leerde ik via de “harde” weg dat het stellen van de goede vragen en doorvragen erg belangrijk zijn. Zo voorkom je misverstanden en manage je de verwachtingen van beide kanten goed. Doordat zowel kandidaten als mijn collega’s mij hierop attendeerde, maakte ik enorme sprongen vooruit.

Op het moment van schrijven heb ik vijf mensen succesvol begeleid in hun zoektocht naar de volgende uitdaging. Iets waar ik enorm trots op ben. Inmiddels ben ik niet meer alleen verantwoordelijk voor het zoeken en benaderen van potentiële kandidaten. Ik voer samen met mijn collega’s sollicitatiegesprekken, ik ben verantwoordelijk voor de interne communicatie en ik ga mee naar opdrachtgevers om opdrachten binnen te halen.

Mijn kennis is uitgebreid, mijn assertiviteit gegroeid en mijn persoonlijkheid sterker geworden. Doordat ik meerdere malen “gevallen” ben, maar elke keer (gelukkig) weer opstond. Ik ben ervan overtuigd dat ik deze stappen alleen had kunnen zetten door de leerschool waar ik in terecht ben gekomen. Om mij heen heb ik een onwijs leuk team van collega’s in een ambitieus en snelgroeiend bedrijf. Zonder hen waren de afgelopen maanden een stuk minder confronterend geweest, maar ook een stuk minder uitdagend. Mijn verwachting was totaal anders, namelijk dat ik veel meer moest ondersteunen en dat mijn handje vastgehouden zou worden. Ik moet zeggen dat dit alleen maar positief is geweest. Ik heb geleerd om zelfredzaam en daadkrachtig te zijn. De vrijheid en verantwoordelijkheid die ik krijg, zorgen ervoor dat ik uit mijn comfortzone treed en er gewoon voor ga. Ik heb geleerd dat het niet erg is om fouten te maken, want daar leer je alleen maar van, hoe cliché dat ook klinkt. Ik ben nog lang niet uitgegroeid en hoop nog heel vaak te vallen, zodat ik kan blijven opstaan.

 

Annabelle van der Vossen