Column: Lange lome zomer

25 jul 2013

Je kent dat gevoel wel. Eens per jaar – vaak in de zomer – komt het moment waarop je vindt dat je echt aan vakantie toe bent. Je moet er even tussenuit. Op zo’n moment schiet ik zelf altijd in de ‘reflectiestand’. Dan denk ik na over wat er het afgelopen jaar is gebeurd, of het ging zoals ik wilde en hoe ik me daar bij voelde. Ik probeer dan ook een plan te maken voor het komende jaar. Blijf ik doen wat ik doe, welke weg ga ik op en welke impact heeft dat privé?

Als ik terugkijk op het laatste jaar dan zijn er hoogtepunten en dieptepunten. M’n inkoopvriend Henk is overleden, ik heb één ontevreden klant gehad, we sleepten een mooi contract net niet in de wacht en ik had onverwachte kosten aan m’n auto. Bovendien heb ik te weinig op de golfbaan gestaan en één vriend veraarloosd. Dat doet stuk voor stuk pijn, maar er staat tegenover dat mijn kinderen gezond zijn, dat ik 40 geworden ben, dat we met ons bedrijf naar een mooie kantoorvilla verhuisden en dat we een enorme opdracht kregen van een Ministerie. Daarnaast zijn dit jaar twaalf nieuwe collega’s bij ons gestart die allemaal met mooie opdrachten bezig zijn. Ik begeleidde een interessant onderzoek van een afstudeerder, we hebben de eerste resultaten van social return gezien en ik haalde m’n BVP-certificaat. Ik realiseerde me bovenal dat we enorm veel lol hebben in ons bedrijf.

De positieve lijst is gelukkig veel langer dan de negatieve lijst. Het advies aan mezelf is dan ook overwegend “vooral doorgaan“. Klinkt gemakkelijk. En een beetje gevaarlijk ook wel. “Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg” zoemt het meteen door m’n hoofd. Misschien toch tijd om er eens rustig met een helikopter boven te gaan hangen en te bedenken waar er toch bijgestuurd kan worden. Work-life balance kan nog beter: meer thuis zijn voor de kids, wellicht? Nog betere focus op klanten. Niet overal achteraan jagen, dus minder stress en toch meer delegeren… Financiële zekerheid. Eindelijk eens dat pensioen gaan regelen! Dat zijn zo al een paar punten waar ik wat mee moet…

Bij mijn plannen voor het komende jaar, neem ik ook de omgevingsverwachtingen mee. Als ik er een gooi naar zou moeten doen, dan denk ik dat Inkoop het aankomende jaar een goed vakgebied blijft om in te werken. De markt waar ik in zit, trekt zienderogen aan. Ik ben daar erg optimistisch over.

Ik hoop dat ik je niet vermoei met mijn zomer-overpeinzingen. Door het warme weer lijkt het allemaal een stukje langzamer te draaien in m’n hoofd. Maar wellicht helpt mijn reflectie je bij de jouwe. Nu gaat de stekker er bij mij even twee weken uit. Ik beloof je dat ik me in de volgende column weer ergens over zal opwinden. Ik ga aan het zwembad vast nadenken waarover!

Wim Nieland